Bir insan ömrünü neye vermeli...?

17 Mayıs Aşk & Gurur

Haydi Popescu. Haydi Oğlum! Haydi Oğlum! Goooool! Goooollll!!!

Umut

Hepsinden çok o istiyordu...
Onu düşünmeden uyumadığı gece olmadığından belkide, düzenli olarak rüyalarına da giriyordu. Bazen uzun bir yolculuk sonunda ağaçların altında uzanırken , bazen dar yollardan geçerek ulaştığı tepelerde manzarayı seğrederken bazen de kumsalla denizin birleştiği çizgide, hafif hafif kıyıya vuran dalgalardan kaçarken uyanıyordu uykusundan... Aslında pek hatırlamasada, diğer arkadaşları gibi çok küçük yaşta sahip olmuştu ilk üç tekerleklisine... Yıllar sonra gelen ise, içinde iflah olmaz o tutkuyu başlatacak olan kırmızı bir BMX'ti. Yeni alınan ayakkabının gece yatarken başucunda olmasının yarattığı anlamsız mutluluğun yerini artık kırmızı BMX'le kurulan çok daha anlamlı hayaller alıyordu.

Günde çift vardiya çalışan bir fabrika işçisi gibi mesai harcıyordu bisikletiyle. İlk hedefi arka tekerin iki yanına monte edilmiş küçük tekerlerden kurtulmaktı.Özgürlüğe giden yoldaki o küçük yardımcılarına bir gün tahammül edebildi. Dedesinin alet çantasından aldığı anahtarla işini bitirdiğinde bisikleti ayaklığının da yardımıyla dimdik karşısında duruyordu. Artık iki tekerlek üzerinde harikalar yaratmaya ve hayatı keşfermeye hazırdı. Bu aceleciliği, birinin kabuğu kurumadan diğerinin açıldığı diz, kol hatta kafa yaralanmalarına neden oluyordu. Zincir yağlamayı, fren teli onarmayı hatta frensiz kaldığında ayağını arka tekerleğin arasına sıkıştırarak durmayı, bisikletin önünü kaldırmayı, ''kıç atmayı'' hep onda öğrendi... Bu yoğun mesaiye fazla dayanamadı kırmızı bmx, çabuk yıprandı. Parçalara ayrılan bisikletinden yeni oyuncaklar yarattı kendine, zamanla onlarda yokolup gitti... Zaten küçük gelmeye başlamıştı ona bisikleti. Pedal çevirirken dizleri direksiyona değiyor, akrobatik hareketler başarısızlığa uğradığında eskisi gibi un çuvalı tadında düşmüyor, ani vücut hareketleriyle ayakta kalıyordu.

Artık hayallerini kurduğu, o dönem hayattan en büyük beklentisi olan vitesli bisikleti istiyordu. Yaşıtları birer birer bisiklet statüsünde çağ atlarken sıranın kendisine geleceğini umuyordu hep. Hem bu ütopik varlığa sahip olan arkadaşlarının hepsinden daha iyi anlıyordu onların dilinden. Tekerleklerin maşaya, fren papuçlarının tekere sürtmemesi için en iyi ayarı hep o yapıyordu. Dişlilerden ayrılan zinciri Ferrari pit stopu hızıyla takıyor, alet edevat bulma, demircide lastik şişirip zincir yağlama konusunda da rakip tanımıyordu. Hatta elektrik işlerinin ustası arkadaşından pilleri birbirine bağlayıp, ucuna da ampulü taktıktan sonra bisiklete ışık yapmayı bile öğrenmişti.

Çocukken top kiminse maçın bitiş saatini, kimlerin oynayacağını belirleyen hep o yüce zat olur. Durum arkadaşının bisikletine binme hadisesi için de aynıdır...

Kendisi de bu süpersonik alete sahip olana kadar arkadaşlarınınkiyle idare etmeliydi. Utana sıkıla istemeler, bir dönemin ekmek kuyruklarını aratmayacak sıra beklemeler canını acıtıyordu. Bu çabalar sonunda hedefine ulaşıp pedalları çevirmeye başladığında tur için sınır ya bir elektrik direği ya da Casio F91'in uçak hızıyla geçen saniyeleri oluyordu. Bu sınırlar içerisinde pedallara var gücüyle asılıyor, maksimum hıza ulaşmak için vitesi biran önce ''Onsekize'' almaya gayret ediyordu. Çoğu zaman bu çabası gerçekleşemeden mesafe bitiyor, bisikleti ya sahibinin zalim ellerine ya da sıra bekleyen diğer arkadaşlarına bırakmak zorunda kalıyordu.

Ege sıcağında günler bu şekilde geçiyordu. Yine sabah saatlerinde tatlı sayılabilecek serinlikte başlayıp ilerleyen saatlerde alışılan sıcaklığına ulaşan gün onun için çok farklı sonlanacaktı. Herzamanki saatinde akşam yemeği yenilmiş, hava kararmış babası hala gelmemişti. Garipti ama çokta fazla üstünde durmadı bunun. Yemeğini bitirip kardeşiyle sokağa çıktı. Komşularının yeni sünnet olan çocuğuyla kapılarının önünde oynamaya başladılar.

(Herzaman ayrı bir yeri olan bu kişi an itibariyle ve olayları izleyen birkaç gün ''komşunun sünnet olan çocuğu'' mertebesinden öteye geçemezdi...)

O sırada karşıda beyaz bir araba belirdi gelen dayısıydı ve babsı da arabanın içindeydi. Araba kapılarının önünde durdu. Klasik çocuk davranışıyla arabaya doğru koştular, fakat o da ne gözlerine inanamadı, arka koltukların yatırılmasıyla büyüyen bagajda iki adet bisiklet koyun koyuna yatıyordu. Yüzünü cama dayayıp baktığında seçebildiği küçük BMX, yanında da yeşil rengiyle kocaman bir vitesli Bisan'dı. Kalbi yerinden çıkacaktı. Ne kadar yanlış olduğunu daha sonra anlayacaktı fakat çok hızlı bir şekilde mantık yürüttü küçük olan kardeşinin, büyük olan kendisinindi. Sonunda hayalleri gerçek olmuştu arabanın tavanındaki küçük ışığın yansımasıyla ışıl ışıl parlayan jantları, toz değmemiş simsiyah tekerlekleriyle süpersonik bir aracı vardı artık. Dayısı arabanın bagaj kapısını kaldırıp bisikletleri indirir indirmez binmişti bile ona ait olanın koltuğuna. Uçuyordu. Karşısına çıkan ilk engel fabrikanın yanından yolun ortasına doğru akan suydu. Bisikletin önünü kaldırarak geçti. Artık özgürce vites değiştiriyor, bir yandan da sağ tarafına doğru eğilip zincirin dişliler arasındaki hareketini izliyordu. Köyün bütün sokaklarını gezecekti bu sıcak ve uzun yaz gecesinde. Bisikletin ilk lansmanını en kalabalık yerde bilardolu kahvenin önünde durarak yaptı. Hayırlı olsunları, ooo yine iyisinleri tebessümle karşıladı.

Biran kendine gelip saatler süren turunu mahalledekileri hatırlayarak bitirmeye karar verdi. Yokuş aşağı, pedalları geriye doğru çevirerek evin yolunu tuttu. Evin önü kalabalıktı herzamanki yaz akşamlarında olduğu gibi mahallenin kadınları kapı önlerindeki kaldırımlarda oturuyorlardı. Kardeşini gördü, küçük BMX'iyle geziyordu. Arkadaşı (sünnet çocuğu), ailesi ve kendi ailesi evlerinin önünde konuşuyorlardı. Yanlarına gitti. Bisikletten inip onu arkadaşına vermesini söylediler. Arkadaşı yeni sünnet olmuştu, -bisiklete nasıl binebilrdi ki. Bunu belirterek bisikleti arkadaşının önünde ayaklığa aldı. Gülüyordu. Yüzündeki tebbessüm fazla uzun sürmedi. Konuşulanların beyninde oluşturduğu derin uğultuyla dizlerini göğsüne doğru çekip kaldırıma oturduğunda sünnet çocuğu hediyesini almıştı.

Türüt Mürüt #2

Takılcak adam değil ama taktım ben bu ismayile. Her ismail İsmayil değildir diye bi mesaj veresim var belkide:) Neyse kahraman önce Hrand Dink'e salladığı ''plan yapmayın plan'' sözleriyle gündeme geldi. Ardından İ.Melih Gö.çek için, yalakalığın el kitapçığını yazdığı seçim şarkısı... Şimdi de ''Türkiye'deki aydınlara ithafen kaleme aldığı ''şiiri''. Sizin gibi aydının 7'den 70'ini... diyerek seviye belirleme sınavından geçer not alan kahraman şöyle devam ediyor...

Sahte aydın gömleği giyenler kulak versin

Mesul diyen şu halkı yiyenler kulak versin

‘Hepimiz Ermeniyiz’ diyenler kulak versin

Kıbleye karşı yaptı alayınız çişini

Sizin gibi aydının 7’den 70’ini

Hadi bakalım ismayil bu halk senden tarih çalışıp, bir Kenan Evren bir Hitler ne bileyim bir Musolini... şarkıları da bekliyor... Hadi koçum yaparsın sen...

7'den 70'iniymiş... peki...

6 Mayıs ''Yerinde Sayan Bir Ülke''

En uzun koşuysa elbet Türkiye'de de devrim,O, onun en güzel yüz metresini koştu..En sekmez lüverin namlusundan fırlayarak..En hızlısıydı hepimizin..İlk o göğüsledi ipi..Acıyorsam sana anam avradım olsun,Ama aşk olsun sana çocuk.. Aşk olsun !

Deniz gezmiş balıklar, bir nebze de olsa kıyı şeridine ülkemin merhem oldu...
Peki suçu neydi, suçumuz neydi...
Filmi başa sarsak bi dert, sonunu beklesek bi dert...
Olan oldu, olan yine bize oldu...

İyi Geldi #2

23 Nisan'ı 25 yaşında doya doya yaşamak varmış. Bir gün öncesinden özel okuldan hortumlanan süslerle çiçek gibi oldu müdürümün devlet okulu. Yağmurlu havanın küçük oyunları, bizim oyunlarımızı bölmeye yetmedi. Balon patlatma, yumurta, çuval ve ilk kez ''DJ''lik denemesi yaptığım sandalyelere oturma yarışı (Adamamım Nuri'yi şikeylede olsa finale çıkarım ama kupayı alamadık:)

Köylülerle beraber 23 Nisan'ın resmi olmayan kutlamaları için ''dağlarda'' piknik hazırlıklarına başladık, daha doğrusu jet hızıyla tamamlanan hazırlıklara katıldık sadece. Jet hızıyla diyorum çünkü köy kahvesinde saz eşliğinde söylediğimiz üç-dört türkü sonunda, birazdan bahsedeceğim müthiş ziyafeti başka türlü anlatmak mümkün değil. İETT otobüsleri kadar çabuk dolan ve hemen hemen aynı hızla ilerleyen bir araç çeşidi olan traktörlerle yola koyulduk. Üstü açık, yere kırkbeş derece açıyla yol aldığımız taşıtımızla bata çıka piknik alanına ulaştık.

Yemyeşil tepelerin arasında muhtarın projesi olan yapay göletler ve fidanlıklar, hayran kalmamak ve takdir etmemek mümkün değil(Özellikle Aydın'da oturanların mutlaka görmesi gereken biyer Arzular Köyü)...Sofraların kurulması da piknik hazırlıkları kadar hızlı oldu. Menüde; sacta kızarmış (steril) tavuk, patates kızartması, kedirgen kavurması, kısır, bir aydın klasiği çingen pilavı, sütlaç, meyve, ''tencerede'' demlenmiş çay ve son olarak patlamış mısır...

Bayram sabahı çocuklara özenenler için beklenen ortam oluştu. Bir tarafta ip atlayanlar diğer tarafta uçurtma uçuranlar, balık tutmaya çalışanlar... (bu arada bir Cevat-İsmail klasiği uçurtmanın ipi yine koptu) Köyün erkeklerini de oyunlara dahil etmenin yolunu ip çekme yarışmasıyla çözdük. Balon patlatma yarışmasına iğneyle katılan abimiz ip çekme yarışında en sonda ipi beline bağlayarak tekrar sahneye çıktı. Körebe için çok geniş olan bayırı, iple bir boks ringi gibi sınırladık. Ebe olacak kişinin gözlerini bağlamak amacıyla kullandığımız şey bir başörtüsüydü...(anlık sosyolojik tespitler için güzel bir örnekti) Eğlencenin doruğa ulaştığı noktada bir teyzemizin kendini otlarla kaplı bayırdan aşağıya bırakıp yuvarlanması gün içerisinde anlayamadığım hatta tedirgin olduğum tek andı...

Dönüş yolu tepelerin üzerinden gözlerimizi manzaraya doyurarak geçti. Kısa süreli badem hırsızlığı ve su molasından sonra köye ulaştık.

Karac'oğlan der ki kondum göçülmez
Acıdır ecel şerbeti içilmez
Üç derdim var birbirinden seçilmez
Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm

Bodrum 04/26
20 yıldır yapılan kesintisiz davete iştirak bu güne kısmetmiş, harbi on numara mekanmış bodrum.

Bafa gölü kenarında yapılan kahvaltıyla kendimize geldik önce. İsal olmuş arıların sulu balı dışında herşey nefisti...

Ama hakkatten ayıp 300000 ''yazıyla üçyüzbin'' Euro'ya yazlık mı olur...

Denizden esen rüzgar arabanın bagajından uçurtmayı çıkarmamızı hızlandırdı, ve evet yine ''ip koptu''...

Süper zaman geçti... Az alkollü hafif dedikdulu dönüş yolu içimizi serinleten Germencik dondurmayla son buldu.

''Sevdiği insanlar tarafından sevilmek, bunu bilmek yaşamın en güzel birikimlerinden bence''.

Not: Söz verdik bikere seneye grup üye sayısı tek değil çift sayı olacak :)

Karacaoğlan derki... :))

''dinle''

Neden İzmir... (Bu Bir Soru Değildir)!!!

Anlık gaza gelişler güzel oluyor bazen. Hani derler ya hava değişikliği aynen öyle oldu... Bikere ''uykusuz'' değil ''aç susuz'' kalsan bitmezdi o kuyruk, ne yapalım sağlık olsun... Yine aktif okuyucu, pasif katılımcı olmaya devam.
Denize yakın olmanın avantajını kullanması gerekiyo insanın, ruh sağlığı açısından. Baskısı olmayan büyük bir mahalle gibi İzmir Büyük ''Özgürlük'' Fermanı'nın fotokopisini çekip aslını bu şehre yollaması lazım İngilizlerin... İliklerine kadar nerde olduğunu, kim olduğunu hissetmek bu olsa gerek.
Bu arada harbiden büyük ''Fark var'':)
Kripto:Gazetelerin gazetesi Yeni Asır gazetesi...
Not:Detaysız yazıdır!

Futbol

Pazar günü oynanan Galatasaray-Fenerbahçe derbisinden sonra Chelsea-Liverpool maçı ilaç gibi geldi. Nasıl bi oyun, nasıl bi kondüsyon... Sen kalk deplasmanda 4 tane gol at turu geçeme:)...
Bi anda Lugano-Emre-Arda-Semih Yalova kaymakamı oldu... Çok yaşa Benayoun, çok yaşa Lampard...

Türüt Mürüt...

Sokakta,televizyonda kısacası heryerde malum seçim muhabbeti bu ara.Sıyırma noktasındayız. Okumakla,izlemekle,duymakla bitmeyecek seçim kapışmaları,siyasi dalavereler ve olabildiğine yalakalık... Her dönemin ekmeğini yeme gayretindeki Türüt'te piyasada doğal olarak.İ.Melih Gökçek'e seçim şarkısı yapmış. Milliyetçi söylemlerle sık sık gündeme gelen,ya sev ya terket muhabbetinin bi dönem reytinksel bayraktarlığını yapan zat yalanmak için daha kıyak bi kapı bulmuş kendine.Hadi bakalım Türüt durmak yok,yalanmaya devam...
''Şarkının ilk mısrası ise şöyle
-Seçim meçim var diye,düşünme kara kara...
Sen Türütsün büyük düşün hadi bakiim koçum hadi...Millet ne düşüncek demi a.q...

http://grebene.blogspot.com/ ara pas...

Yeşil Başlı Gövel Ördek

Yeşil başlı gövel ördek

Uçar gider göle karşı

Eğricesin tel tel etmiş

Döker gider yâre karşı

Telli turnam sökün gelir

İnci mercan yükün gelir

Elvan elvan kokun gelir

Yâr oturmuş yele karşı

Şahinim var bazlarım var

Tel alışkın sazlarım var

Yâre gizli sözlerim var

Diyemiyom ele karşı

Hani Karac'oğlan hani

Veren alır tatlı canı

Yakışmazsa öldür beni

Yeşil bağla ala karşı

Evrilemeyesiceler...

''Kapağında Darwin'in 200. doğum yıldönümü olan derginin baskısı durduruldu.Kapak ve 15 sayfalık Darwin yazısı imha edildi,yerine küresel iklim değişikliği dosyası kondu.Dergi bu yüzden bir hafta geç çıktı...''

Şimdi derginin adı ne ''BİLİM'' ve TEKNİK, be güzel kardeşim nedir bu tam olarak ispatlanamamaış bir konu üzerinden bile birşeyleri ispatlama çabanız. Ha çok zor geliyosa bilim adına insanlara ışık tutmak diyanet bünyesinde dergi çıkar, ne bileyim 360 sayfalık takvimlerin arkasına mani yaz, yemek tarifi yaz,kız olursa evrim ,erkek olursa devrim:)) diye çocuklara konacak isim önerilerinde bulun... Olmadı alttaki karikatürü oku doğal seleksiyonun bi parçası ol...

Biz#5

İlk etapta...

Ne Oldum Delisi

Bir dönem feneri antipati cumhuriyeti haline getiren,dengesiz ve densiz yöneticilerin yaptığı açıklamalardı(bkz:Aziz Yıldırım,Mahmut Uslu,Bi de neydi kel olan Murat Özdemir miydi...) Olur olmaz konuşan her bi duruma yorum yapan adamı pek kaldırmıyo futbol camiası... Ha Mourinho dayımız ayrı. Bülent paşa fenerden 4 yedikten sonra "Evet biz 5 yeriz, 7 yeriz ama 6 yemeyiz. Belki 7 yeriz, 9 yeriz ama 8 yemeyiz” şeklinde bi açıklama yapmış... Hem GS'ye hem BJK'ye sallamış aklınca... Hazımsızlık çektiği her halinden belli... Alıcaksın bunu bi gece yatağından, Florya'da kapatacaksın Nonda'nın odasına üşenmeden çağıracaksın bi de Anelka ile Appiah'ı (Burdan Nuri kardeşime selam ederim) bakalım o zaman 6 mı yiyo 8 mi... Yoksa çıkarmadan 5'e razımı geliyo...

Naaptın sen #2

90'da turu geçmek mi? Sevinçten deliye dönmek mi? Yoksa o golü Sabri'nin atması mı? Neydi bilemedim...

Naaptın sen #1

Adriana Lima'nın evlenmesi mi? Yoksa bu adamla evlenmesi mi? Yada çok uzaklardan birinin ''vay a.q'' demesi mi? Nasıl oldu anlamadım...

Ağır Gel Adam Sansınlar...

Başbakanın yanında ''tercüman'' olarak takılırken beleşten bakan olan Egemen efendi ''adamın biri'' polemiğiyle gündeme patdanalak düştü...(patdanalak?) Eski cumhurbaşkanı A.N.Sezerden bahsederken kullandığı bu ifadeyi, imam osurursa cemaat sıçar mantığıyla anlamaya çalışırsak pek fazla zorlanmayız. Yalnız başbakanlarının üslubunu yakalamaları için daha çok çaba göstermeleri gerekiyor.
İktidar şerbetinden aldıkları inanılmaz libidoyla bakalım daha neler yumurtlayacaklar.Aslında ''adamın'' biriydi gerçekten Sezer, ki Beşiktaş balık pazarı esnafından abimiz pek güzel hatırlattı bunu başmünasebetsiz egemen efendiye... Çarşının ayarınıda alan egemen bakalım ne gibi maceralara yelken açacak...
Fosforu bitmiş kafalara balık candır canandır...

Uzaktan Bakınca Çok ''Yakın''

Küçük bi ütü kutusu içinde bizimkilerden kalanları saymazsak edindiğim ilk kaset buydu. (Ha bide milliyet gazetesinin verdiği Aylin Livaneli kasedi vardı pardon). Grup üyelerinden biri çocukluk arkadaşım olduğundan daha bi sevmiştim yaptıkları işi. Açıkçası bu grupla biyerlere gelebileceklerini düşünüyodum hep ''The Madrigal'' çok havalı... Aslında onları tanıyan biçoğumuzun kalbinde o yere geldiler. Her grupta olduğu üzere bazı eleman değişiklikleri,zaman zaman ara vermeler yaşandı. Fakat grubun isminin ve ''müzik tarzının'' değiştiğini bir msn iletisinden,tesadüfen öğrenmek biraz garip oldu... Sercan-Nuri-Dilşad-Raşit-ve Saygın'la başlayan bu yolculuk Onur-Nuri-Raşit-ve Çağlar dörtlüsüyle devam ediyor.
Grubun yeni adı ''Yakın'' bir kelimenin içinde barınan üç anlam... The Madrigal'den favorim night idi,bakalım ''Yakın'' bize vadedilmiş topraklardan neler sunacak...

NOT:Yakın'ı şimdiden kendime daha yakın buldum diyebilirim, bence olay Türkçe sözdür. Müzik evrensel anlam ve duygu yöresel...

''Unuttuğum yeminler bana bakıyor uzaktan''

Uzun zaman önce ''Madrigal kasetten dinlenir'' şeklinde yaptığım bir yoruma Çağlar kardeşim ''Madrigal kulaklıkla dinlenir'' diye farklı bir boyut getirmiş...Yakın'ı kalabalık konserlerde dinleme, İstiklal Caddesinde gezerken duymak dileğiyle... ''Sonumuz Yakın'' aşağıda,ses kalitesine takılmadan dinleyin bence...

Malum kriz klip sektörünü de vurdu : )

Sıfır

21\01\2009 17 yıllık bi efsanenin göstergesinin tekrar sıfırlandığı tarih. Zaman su gibi... :))

Mahallenin d''A''lisi!*?

Türkiye meşhur olma sevdalılarının ülkesi.Her türlü kurum artık insanlarımızı meşhur olmaya teşvik eder hale gelmiş.Tabi bu duygu insan oğlunun yaradılışında da bol miktarda olduğu için sistem sadece fırsatları sunarak bu arkadaşların işini bir hayli kolaylaştırıyo. Ajdarları, Bayhanları,Caneri&Tülini... bağrından çıkarmış bi ülke olduğumuzu düşünürsek Tuncay biladerimiz hiç de şaşırtıcı durmuyo aslında.Tabi iddaları bakımından bildiğimiz TV/magazin ünlülerinden biraz farklı bi konumda,fakat genel konsept çok benzer.Ciddi bir bilgi kaynağıymış gibi başvurulmasından,fazla pof poflanmasından yada devlet televizyonuda saatlerce konuşmasından uzun uzun bahsetmeye gerek yok.

Garip bi ruh hali var genconun bi yandan hafızasındaki olayları anlatırkenki kendine olan güveni,diğer yandan gülümseyişindeki o ölümüne daşşak geçme ifadesi... hani yalanlarından bıktığı halde mahalle insanının genede fikrini sorduğu ya da görmedikleri bi olay hakkında (belkide onun da görmediğini ya da bilmediğini bildikleri halde) onun bilgisine başvurdukları insan kişisi.Herhangi bi fikri olmadığı halde dersin boş geçeceğini söyleyen öğrenci mi desem,arkadaşının sigara içtiğini babasına söyleyen çocuk mu,ne bileyim yine aynı,yazılının test olacağını yumurtlayan öğrenci mi bilemedim.

Ne kadar eleştirsekte,''sittiri çekip'' adam yerine koymasak ta seviyoruz aslında bu tür insanları. Hayvanlığa varan yersiz el şakalarımıza kızmayan kişi sanki, evet Tuncay güney bu el şakalarımıza kızmayan insan... O zaman idda ediyorum ERGENEKON bir el şakasıdır...